Fisün önalın kaleminden belkiler

Fisün önalın kaleminden belkiler  | Haber Detay

Ne kararsız bir kelimedir bu “Belki”… Öyle mi? Belki… Şöyle mi? Belki… Gelecek misin? Belki… Arayacak mısın? Belki… Offf yaaa!!! Offf yaaa!!!

“Belkileri kaldırdım” dedi geçenlerde Kenan.
“Kenan Doğulu” olan Kenan…
Canım benim… Ne güzel…
Belkisiz bir erkek…
Correct… Doğru…

Dosdoğru olmak…
Net, kesin çizgiyi çekebilmek…

Aşıksan aşıksındır.
Acaba öyle midir? “Belki”…
Böyle midir? “Belki” diye diye
kendinle, duygularınla
mücadele etmene gerek yok.
İstiyorsan da, istemiyorsan da
uzatmadan kesin kararını verebilmelisin.

Özlüyorum onu görmediğimde…
“Belki” sadece arzu etmiyor,
Onu “Belki” gerçekten seviyorumdur…
Acaba, O da beni seviyor mu?
İlgisi var da… Ne bileyim işte…
“Belki” de seviyordur…
Onunla birlikte olmalı mıyım?
“Belki”… “Belki” birlikte olabiliriz…

Offf yaaa!!! Offf yaaa!!!

Erkek de, kadın da
bi kaldırabilse şu “Belkileri”…

Aslında kaldırılsa,
herkes rahata erecek.
“Belkiler” kalksa,
hayatın anlamı
net bir şekilde ortaya çıkacak.

Olması gereken her neyse o olmalı.
Ne isteniyorsa o söylenmeli.
Söylenen yapılmalı.
Yapılan kabullenilmeli.
Kabullendikten sonra
pişman olmamalı.

Bir de insanın kendine söylediği
“Belkiler” vardır.
Nasıl da kararsızlığa sürükler insanı!!!
Nasıl da huzurunu kaçırır!!!
Özel yaşamını, iş yaşamını
çıkmaza sokmaya başlar.

“Belkiler” eklendikçe üst üste,
insan kendine olan güvenini de yitirir.