Kategori
Yorum Sayısı
Okunma
Tarih
International Herald Tribune yazarı Victoria Shannon, sorumluluk sahibi pek çok ebeveynin çocukları için taşıdığı endişeyi paylaştığını gösteren yazısının geniş bir özeti aşağıda.
İnternet nedeniyle endişlendiğim iki kız var ailemde. Birisi yedi yaşında. Onun için işaretlediğim websitelerinin ötesinde sörf yapmaya başladığında ben de korkmaya başladım. Şimdilik kendisi Stardolls, PBSKids, Barbiegirl ve Winx Club gibi sitelerde dolaşmaktan mutlu görünüyor.
Öteki kız ise 17 yaşında ve onun yaşındaki kişilerin ziyaret ettiği sitelerde zaten karşılaşmış olduğunu düşündüğüm şeyler nedeniyle endişeliyim. Bir MySpace sayfası yaptı ama görmeme izin vermiyor. Kullandığı takma adlardan yalnızca bir tanesini biliyorum.
ÇOCUKLAR RİSK ALTINDA
Kızlarımın her ikisi de istatistiksel açıdan risk altında: 2005 yılında ABD'de yapılan bir araştırma, Internet'e giren çocukların yüzde13'ünün bir tür online cinsel tacize maruz kaldığını gösteriyor. Her üç çocuktan biri ise Internet'i hiç tanımadığı insanlarla iletişim kurmak için kullanıyor. Başka bir araştırma ise tanımadıkları insanlarla Internet iletişimi kuran çocukların yüzde 25'inin bunu kendi ailesine söylemediğini ortaya çıkardı.
Yetişkinlerin, şirketlerin ve hükümetlerin yani hepimizin bu konuda üstümüze düşen sorumluluklar var. Ama bu sorumlulukların etki alanı nereye kadar?
Ebeveynlerin yapabileceği bir kaç şey var. Yedi yaşındaki kızımla oturup 'güvenli internet kullanımı' konusunu konuşabilirim ama onu Internet'in sağladığı yararlardan ürkütüp kaçırmamayı başarabilirsem. Çocuğa söylememiz gerken en birinci şey ise kişisel bilgilerin gizli tutulması gerektiği olmalı.
Evdeki bilgisayarı açık bir yere yerleştirdim, kızımın yatak odasına değil. Böylece arada sırada ekrana bir gözatabilmem mümkün oluyor. Bu taktik 17 yaşındaki kızımın üstünde aynı şekilde etkli olamıyorsa da benim onaylamayacağım tarzdaki Internet iletişimini 'dikkatli sürdürmesi' konusunda bir etki yaratıyor."
TEDBİRLER YETERSİZ KALABİLİR
Bilgisayarın işletim sistemi ve browser üzerine bir takım güvenlik özellikleri kurabilirsiniz. Ama bilgisayar konusunda istekli ve yetenekli çocuların bu tedbiri yandan dolaşacak yöntemler bulacağından emin olun. Piyasada bulunan güvenlik yazılımların bilgisayarın hızını çok yavaşlattığını da hesaba katmalı.
Bir de çocuk açısından düşünün: 17 yaşında olmak onun kabahati değil ki! 17 yaşındaki bir çocuğun okuldan eve dönerken kimlerle karşılaştığını nasıl bilemiyorsanız, Internet'te kimlerle karşılaştığını da asla bilemeyeceksiniz. Mesajlaştığı kişilerin hepsini bilmenize olanak yok.
ÖZEL SEKTÖR AKTİF OLMALI
Daha güvenli bir internet sağlanması için Avrupa'da en etkin kanaat önderlerinden biri olan Richard Swetenham özel sektörden bu konuda daha aktif olmasını istiyor. Halihazırda bir takım güvenlik filtreleri uygulayan yazılım şirketleri, ürünlerini piyasaya çıkardıklarında bu güvenlik ayarlarını 'maksimum seviyeye' ayarlanmış şekilde sunmalı.
İnternet filtrelemesi işi de yalnızca ebeveynlerin değil, Internet servis sağlayıcılarının da sürekli ve dikkatli bir şekilde üstünde durduğu bir hedef olmalı. Müzik korsanlığını bitirmek için Internet'le ilgili pek çok kuruluş ortaklaşa çalışabiliyorlarsa, çocukların korunması konusunda da aynı isteklilik ve azmi göstermelerini beklemeliyiz.
Avrupa Komisyonu'nu adaletten sorumlu üyesi Franco Frattini "sonradan istismar etmek amacıyla Internet üzerinden çocuklara yaklaşıp dostluk kurma" yolunda girişilecek çabaları bütün Avrupa Birliği ülkelerinde suç sayacak bir yasal düzenleme için çalıştığını söyledi.
SANSÜRCÜLERE KOZ VEREBİLİr
Ancak bir diğer komisyon üyesi Michael Carlin bu tarzdan bir kısıtlama ve suç tarifi yapılmasının, yalnızca küçüklere değil ama Interneti herkese sansürlemek isteyen hükümetlere koz vereceğine dikkat çekti.
Microsoft gibi şirketler ise kendi yaratabilecekleri güvenlik önlemlerinin bir noktadan sonra yetersiz olacağını belirtiyorlar. Microsoft Entertainment bölümü başkanı Robbie Back "Daha fazla yapabileceğimiz şeyler kuşkusuz var. Ama teknolojinin herşeyi çözmesini de bekleyemeyiz" diyor.
Gene de Microsoft'un sosyal sorumluluk alanında da hareket ettiğini kaydetmektek gerek: Örneğin Microsoft, İngiltere ve İrlanda'daki her çalışanından kendi çocuklarının devam ettiği okullara giderek internet güvenliği konusunda konuşmalar ve seminerler vermelerini istiyor.
En başta kendi kişisel bilgilerini tanımadıkları kişilerle internet üzerinden paylaşmamaları konusunda çocukları uyarmak gerek.
Sonraki adımda ise ASL (age, sex, location) ve LMIRL (Let's meet in real life) ibarelerinin bir tehli.ke alarmı olarak algılamak gerektiğini çocuklarımıza öğretmemiz gerekiyor.
İnternet alemi kötü kurtlarla dolu bir orman, ve orada hiç kimse sizin sadece yedi yaşında bir çocuk olduğunuzu bilmez.
