StarTR.Net

Mehmet Akif > Bayram

Bayram

Gelin de bayramı Fatih’te seyredin, zira

Hayale, hatıra sığmaz o herc ü merc-i safa,

Kucakta gezdirilen bir karış çocuklardan

Tutun da, ta dedemiz demlerinden arta kalan,

Asırlar ölçüsü boy boy asalı nesle kadar,

Büyük küçük bütün efrad-ı belde, hepsi de var!

Kategori	: İstanbuL Şiir''Leri
Yorum Sayısı	: 0
Okunma	: 330
Tarih	: 07 Temmuz 2007 18:44

Bayram

Gelin de bayramı Fatih’te seyredin, zira

Hayale, hatıra sığmaz o herc ü merc-i safa,

Kucakta gezdirilen bir karış çocuklardan

Tutun da, ta dedemiz demlerinden arta kalan,

Asırlar ölçüsü boy boy asalı nesle kadar,

Büyük küçük bütün efrad-ı belde, hepsi de var!

Adım başında kurulmuş beşik salıncaklar,

İçinde darbuka, teflerle zilli şakşaklar,

Biraz gidin; Kocaman bir çadır... önünde bütün,

Çoluk çocuk birer onluk verip de girmek için

Nöbetle bekleşiyorlar; acep içinde ne var?

“Caponya’dan gelen insan suratlı bir canavar!”

Geçin: sırayla çadırlar, önünde her birinin.

Diyor: “Kuzum, girecek varsa durmasın girsin.”

Bağırmadan sesi bitmiş ayaklı bir ilan,

“Alın gözüm buna derler...” sedası her yandan.

Alettirikçilerin keyfi pek yolunda hele:

Gelen yapışmada bir, mutlaka o saplı tele,

Terazilerden adam eksik olmuyor; birisi

İnince binmede artık onun da hemşerisi:

“Hak okka çünki bu kantar... Frenk icadı gıram

Değil! Diremleri dörtyüz, hesapta şaşmaz adam.”

“Muhallebim ne de kaymak!

“Şifalıdır macun!”

“Simit mi istedin ağa!” “Yokmuş onluğun, dursun.”

O başta: Kuskunu kopmuş eğerli düldüller

Bu başta: Paldımı düşmüş semerli bülbüller

Baloncular, hacıyatmazlar, fırıldaklar,

Horoz şekerleri, civ civ öten oyuncaklar;

Sağında atlıkarınca, solunda tahtırevan

Önünde bir sürü çekçek, tepende çifte kolan

Öbek öbek yere çökmüş kömür çeken develer...

Ferag-ı bal ile birden geviş getirmedeler,

Koşan, gezen, oturan, maniler düzüp çağıran.

Davullu zurnalı “dans” eyliyen, coşup bağıran,

Bu kainat-ı sürurun içinde gezdikçe,

Çocukların tarafındaydı en çok eğlence,

Güzelce süslenerek dest-i naz-ı maderle,

Birer çiçek gibi nevvar olan bebeklerle

Gelirdi safha-i mevvac-ı ıyde başka hayat..

Bütün sürur u şetaretti gördüğüm harekat,

Onar parayla biraz sallandırdılar... derken,

Dururdu “Yandı!” sadasiyle türküler birden,

- Ayol, demin daha yanmıştı a! Herif sen de,

- Peki kızım, azıcık fazla sallarım ben de.

“Deniz dalgasız olmaz

Gönül sevdasız olmaz

Yari güzel olanın

Başı belasız olmaz!

Haydindi mini mini maşallah

Kavuşuruz inşallah....”

Fakat bu levha-i handana karşı, pek yaşlı,

Bir ihtiyar kadının koltuğunda gür kaşlı,

Uzunca saçlı güzel bir kız ağlayıp duruyor.

Gelen geçen “Bu niçin ağlıyor?” deyip soruyor.

- Yetim ayol... Bana evlat belasıdır bu acı

Çocuk değil mi, ‘salıncak’ diyor...

          - Salıncakçı!

Kuzum, biraz da bu binsin... Ne var sevabına say...

Yetim sevindirenin ömrü çok olur...

           - Hay hay!

Hemen o kız da salıncakçının mürüvvetine

Katıldı ağlamıyan kızların şetaretine.

Mehmet Âkif

54321

Türkiyenin Sanal Sohbet Odaları 2007 @ StarTR Network
RSS Kaynağı | Yazar Girişi

webmeydani.com

Altyapı: MyDesign Haber Sistemi